فصلنامه سیاستهای سختگیرانهای را در خصوص استفاده از هوش مصنوعی مولد و فناوریهای وابسته به آن (AI Tools) در تدوین مقالهها اتخاذ کرده است. این سیاستها بر مسئولیتپذیری انسانی، نظارت نقادانه و شفافیت تمرکز دارند.
هوش مصنوعی و نویسندگی
ابزارهای هوش مصنوعی نمیتوانند به عنوان نویسنده یا همنویسنده در مقاله فهرست شوند. نویسندگی مستلزم پذیرش مسئولیتِ اصالت و اعتبار اثر است که تنها توسط انسانها قابل انجام است؛ چرا که نویسنده باید قادر به تأیید نسخه نهایی و موافقت با ارسال آن باشد.
موارد مجاز (ویرایش ادبی به کمک هوش مصنوعی)
استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای بهبود آثارِ موجود، مشروط به استفاده مسئولانه و نظارت انسانی مجاز است:
موارد غیرمجاز (تولید محتوا توسط هوش مصنوعی)
ابزارهای هوش مصنوعی نباید برای خلق یا پیشنویس محتوای اصلی یا جایگزینی تفکر نقادانه انسانی استفاده شوند.
الزامات افشا
نویسندگان موظفاند در زمان ارسال مقاله، استفاده از هرگونه هوش مصنوعی مولد در فرآیند آمادهسازی مقاله را اظهار کنند. این اظهارنامه باید در بخشی مجزا در انتهای مقاله (پیش از فهرست منابع) گنجانده شود و شامل موارد زیر باشد: ۱. نام ابزار/سرویس هوش مصنوعی مورد استفاده. ۲. نسخه ابزار (در صورت وجود). ۳. دلیل استفاده (هدف). ۴. تأیید این موضوع که نویسندگان محتوا را بازبینی و ویرایش کردهاند و مسئولیت کامل محتوای منتشرشده را بر عهده میگیرند. (نکته: ابزارهای پایه برای بررسی املا و نگارش که از هوش مصنوعی مولد استفاده نمیکنند، معمولاً نیاز به این اظهارنامه ندارند.)
استفاده از هوش مصنوعی در داوری (داوران و سردبیران)
به منظور حفاظت از محرمانگی آثار و سلامت فرآیند داوری، بارگذاری آثار ارسالی یا هر بخشی از آنها در ابزارهای هوش مصنوعی مولد یا مدلهای زبانی بزرگ توسط داوران و سردبیران مطلقاً ممنوع است. هوش مصنوعی نباید جایگزین تخصص و تفکر نقادانه انسانی در ارزیابی علمی یا تصمیمگیری شود. اگر داوری صرفاً برای بهبود کیفیت زبان گزارش داوری خود از هوش مصنوعی استفاده کند، باید این موضوع را به اطلاع تیم تحریریه برساند.