مفهوم «تراژدی اگزیستانسیالیستی» در نمایشنامه «مانفرد» اثر لرد بایرون

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه نمایش، دانشکده سینما و تئاتر، دانشگاه هنر، تهران، ایران

2 دانشکده سینما و تئاتر، دانشگاه هنر، تهران، ایران

چکیده

اگزیستانس­ها وجود را تراژیک می­دانستند و معتقد بودند آدمی هیچ­گاه از این وضعیت بغرنج راه فراری نخواهد داشت. در فلسفه آنها، «تراژدی اگزیستانسیالیستی»، تراژدی انسانِ تنهایِ بدون پناهی است که گام به گام به سوی نیستی کشیده می­شود و آگاهی از موقعیت­اش در هستی، او را دچار دلهره و اضطراب می­کند. یک قرن پیش­تر نیز، رمانتیک­ها زندگی را همین­قدر بدبینانه و پوچ و وهم­آلود می­دیدند و نسبت به پیرامون خود احساس بیگانگی داشتند. به­خاطر همین نگرش مشابه است که محققین، جنبش اگزیستانسیالیسم را تا حد زیادی تحت­تاثیر رمانتیسم دانسته و معتقدند بخشی از گفتمان خود را از آن­ها وام گرفته است؛ به­نحوی­که برای یافتن ریشه مفاهیم اساسی اگزیستانسیالیسم، باید در آثار رمانتیک­ها جست­وجو کرد. هدف این پژوهشِ تطبیقی، بررسی تشابهات جنبش­های اگزیستانسیالیسم و رمانتیسم با محوریت مفهوم «تراژدی اگزیستانسیالیستی» است. پژوهش پیشِ رو با رویکردی تاریخی-تحلیلی، عناصر اساسی این تراژدی یعنی «ترس و اضطراب»، «بیگانگی و ازخودبیگانگی» و «نیستی و پوچی» را در نمایشنامه «مانفرد» و دوره رمانتیسم بررسی کرده است. نتیجه نشان می­دهد که عناصر تراژدی اگزیستانسیالیستی در مانفرد وجود داشته و بنیان این تراژدی رمانتیک-بایرونی را شکل می‌دهند: «مانفرد» داستان انسانی مضطرب و بیگانه با جامعه است که بی­توجه به مذهب به دنبال رهایی و آرامش خود می­گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

‘Existential Tragedy’ in Lord Byron’s ‘Manfred’

نویسندگان [English]

  • Kamran Sepehran 1
  • Mehrdad Ezzati 2
1 Department of Theater, Faculty of Cinema and Theater, Tehran University of Art, Tehran, Iran
2 Faculty of Cinema and Theater, Tehran University of Art, Tehran, Iran
چکیده [English]

Existentialists considered existence as a tragedy, and believed that humans could never escape this dilemma. They had a cold, bitter, and nihilistic look towards life; that humans are alone in this world and should take responsibility for everything by themselves. They believed that humans have no shelter and are in motion towards death from the moment of birth; and knowing this fact is horrific and puts them in crisis. "Existential tragedy" is formed in this situation. In fact, the "existential tragedy" is equal to the tragedy of a shelter-less lonely human that is pulled step by step towards nothingness, and the awareness of his position in the universe becomes subject to anxiety and stress. A century earlier, romantics also saw life as cynical, absurd and fanciful, and felt alienated to their surroundings. Because of this similar attitude, the scholars of existentialism are widely influenced by romanticism and believe that they have borrowed part of their discourse from them, so that one must search in works of romantics to find the root of the basic concepts of existentialism. The purpose of this comparative study is to investigate the similarities of existentialism and romanticism movements, centered on the concept of "existential tragedy". The present study examines the basic elements of this tragedy, "fear and anxiety," "alienation and self-alienation," and” nihilism and emptiness," in the “Manfred” play and the romanticism period with a historical-analytical approach. The “Manfred” play is about a brilliant, intelligent, and powerful person who lives with a guilty conscience due to an unspeakable sin in his palace in the Alps. He seeks help from the six spirits who rule nature and also the spirit of fate to help him forget, but none can do it. Manfred is cursed forever. After he realizes that the Alpine wizard can’t help him, he goes to infernal forces of the devil. The devil accepts his request, and summons Astarte; Manfred's dead beloved. Astartetells Manfred that his suffering will end soon. Then, Manfred awaits death calmly. Manfred is the story of an anxious and socially-alienated human that seeks freedom and peace disregarding religion. The result of the research shows that the elements of existential tragedy, namely anxiety, alienation and nihilism, clearly exist in the Manfred play and form the basis of this romantic-Byronic tragedy: Manfred's fear and anxiety come from an obscure and mysterious force and there is no way for him to escape from it. Like other romantics, he is lonely and self-alienated, and this loneliness indicates his awareness of the nature of life and its meaninglessness. Manfred's state represents the existential crisis of existentialists; a state of anxiety that is rooted in the awareness of the emptiness of existence and the shelter-less human. There are also some signs of nihilism in Manfred’s behavior, since he does not receive help from the bishop and confronts the devil on his own. The relative nihilism of romanticism in its development evolves into the more obvious nihilism of existentialists.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Alienation
  • Existential tragedy
  • Manfred
  • Romanticism

احمدی، بابک (1384)، سارتر که می­نوشت، نشر مرکز، تهران.

انسل-پیرسون، کیت (1390)، هیچ­انگار تمام­عیار، ترجمه محسن حکیمی، انتشارات خجسته، تهران.

بایرون، جورج گوردون (1396)، مانفرد، ترجمه حسین قدسی، نشر نی، تهران.

برلین، آیزیا (1394)، ریشه­های رومانتیسم، ترجمه عبدالله کوثری، نشر ماهی، تهران.

پرهام، سیروس (1345)، رئالیسم و ضدرئالیسم، انتشارات نیل، تهران.

ثروت، منصور (1382)، مکتب رمانتیسم، پیک نور، شماره 2، صص 58-40.

خجسته، فرامرز و فسائی، جعفر (1394)، چوبک و اندیشه وجودی (تحلیل داستان «انتری که لوتی­اش مرده بود» در پرتو فلسفة اگزیستانسیالیسم)، ادب پژوهی، شماره 34، صص 205-179.

درانتی، ژان-فیلیپ (1393)، زیبایی­شناسی اگزیستانسیالیستی، ترجمه هدی ندایی فر، ققنوس، تهران.

سارتر، ژان پل (1394)، هستی و نیستی، ترجمه مهستی بحرینی، نیلوفر، تهران.

صیادیان، انسیه (1392)، اخلاق و نظریه اجتماعی سارتر، از http://new-philosophy.ir/?p=316

عنایت، حمید (1349)، جهانی از خود بیگانه (مجموعه مقالات)، انتشارات فرمند، تهران.

فلین، توماس (1394)، اگزیستانسیالیسم، ترجمه حسین کیانی، انتشارات بصیرت، تهران.

لوکاچ، گئورگ؛ ولک، رنه؛ وردزورث، ویلیام؛ باوره، موریس؛ دومن، پل؛ پاینده، حسین؛ بودلر، شارل؛ سه­یر، رابرت؛ لووی، میشل؛ مرتضویان، علی؛ الکساندر، ماکسیم؛ تونر، اریکا؛ فرهادپور، مراد؛ تیلور، برایان؛ آوت ویت، ویلیام و بوینی، روی (1395)، ارغنون (2): رمانتیسم (مجموعه مقالات)، مترجمان: مراد فرهادپور، امیرحسین رنجبر، حسین پاینده، فرحید شیرازیان، میترا رکنی، سیاوش سرتیپی، یوسف اباذری، عبدالله توکل، هاله لاجوردی، سازمان چاپ و انتشارات، تهران.

محمدی بارچانی، علیرضا (1387)، امر تراژیک، شاخصه فلسفه تراژدی، حکمت و فلسفه، سال 4، شماره 1، صص 103-79.

Berry-Smith, Steve (2012), Death, Freedom, Isolation and Meaninglessness, And The Existential Psychotherapy of Irvin D. Yalom, School of Psychotherapy, Auckland University of Technology, Auckland.

Cline, Austine (2017), Angst: Dread, Anxiety, and Anguish, from https://www.thoughtco.com.

Everett, Glenn (2000), Shelley and Religion, from http://www.victorianweb.org/previctorian/shelley/religion1.html.

Jones, Kile (2016), All the consequences of this, Philosophy Now (115), from https://philosophynow.org/issues/115/all_the_consequences_of_this.

Kierkegaard, Søren (1973), The Concept of Dread, Princeton University Press, New jersey.

Leinenbach, Trenton Robert (2016), Manfred, Don Juan, and the Romantic Tragedy of the Subject, Master of Arts, Department of English, Brigham Young University, Utah.

Malachi (2003), Existential Wars: Kierkegaard versus Nietzsche, from http://www.christiancadre.org/member_contrib/mal_existential.html.

Marchand, Leslie A. (2017), Encyclopædia Britannica: Lord Byron, from https://www.britannica.com/biography/Lord-Byron-poet.

Pribic, Rado (2008), Alienation, Irony, and German Romanticism, fromhttp://www.crisolenguas.uprrp.edu.

Rose, Eugene (Fr. Seraphim) (2001), Nihilism: The Root of the Revolution of the Modern Age, St Herman Pr.