دانشگاه تهران نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 مقالات آماده انتشار 2026 05 20 Encountering Experimental Cinema as Performance Art: Focusing on the Theories of David Davies (Case Studies: the films "Jam-e Hasanlu" and” In Jam-e Jahan bin" Directed by Mohammad Reza Aslani) مواجهه با سینمای تجربی به مثابه هنر اجرا؛ با تمرکز بر نظریات دیوید دیویس (نمونه مطالعاتی: فیلمهای «جام حسنلو» و «این جام جهان بین» به کارگردانی محمدرضا اصلانی) 107060 10.22059/jfadram.2026.410803.616207 FA مهدی یارمحمدی دانشجوی دکتری پژوهش هنر دانشگاه هنر اصفهان مرضیه پیراوی ونک استاد تمام دانشگاه هنر اصفهان Journal Article 2026 02 17 Abstract<br /><br /><br /><br />Experimental cinema, by challenging established narrative and representational patterns, opens a new dimension of artistic encounter where the artwork transcends a finished product to become a performative event realized through the viewer’s presence. Grounded in David Davies’s theory of the artwork as action and event, this study explores the ontological, epistemological, and experiential dimensions of experimental cinema to analyze its conceptual affinity with performance art. Addressing how experimental cinema extends beyond text-centered interpretations, the research employs a qualitative, analytical-interpretive approach, focusing on Mohammad Reza Aslani’s Jam-e Hasanlu and In Jam-e Jahan-bin as seminal examples of Iranian experimental cinema.<br /><br /><br /><br />Findings indicate that fragmented narrative structures, an emphasis on presence and process, and the activation of the viewer’s perceptual engagement elevate the film to a performative event where meaning is enacted rather than merely conveyed. Consequently, the viewer acts as a co-creator, participating in the work’s realization. This artistic experience, framed as a shared act, enables a profound redefinition of the fundamental concepts of artwork, audience, and encounter. چکیده <br /><br />سینمای تجربی با به‌چالش‌کشیدن الگوهای روایت و بازنمایی، امکانی جدید از مواجهه هنری فراهم می‌سازد، که در آن اثر‌هنری فراتر از محصولی کامل شده، رویدادی اجرایی است که با حضور مخاطب محقق می‌شود. <br /><br />این پژوهش بر‌پایه نظریات دیوید دیویس درباره اثر‌هنری به‌مثابه کنش و رخداد، با بررسی ابعاد هستی‌شناختی، معرفت‌شناختی و تجربه‌مند آن، نسبت میان سینمای تجربی و هنر‌اجرا را مورد واکاوی قرار داده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه سینمای تجربی، فراتر از تلقی متن‌محور، در پیوندی مفهومی با هنر‌اجرا و در بستر مواجهه با مخاطب قابل فهم است. این پژوهش با رویکردی کیفی، روش تحلیلی - تفسیری و استدلال پرسش‌گرانه، بر مطالعه دو فیلم «جام حسنلو» و «این جام جهان‌بین» اثر محمدرضا اصلانی و از آثار شاخص سینمای تجربی ایران متمرکز شده است. <br /><br />یافته‌ها نشان می‌دهد، ساختار روایی گسسته، تأکید بر حضور و فرایند، و فعال‌سازی موقعیت ادراکی مخاطب، اثر را به رویدادی اجرایی ارتقا می‌دهد که معنا در آن فراتر از انتقال، اجرا می‌شود. از اینرو، مخاطب به‌عنوان هم‌آفرین معنا، در تحقق اثر مشارکت کرده و تجربه هنری به‌منزله کنشی مشترک، امکان بازتعریف مفاهیم اثر‌هنری، مخاطب و مواجهه را فراهم می‌آورد. https://jfadram.ut.ac.ir/article_107060_af54ad315cefa98878a3a83eccab380a.pdf