2021-10-05T03:10:39Z
https://jfadram.ut.ac.ir/?_action=export&rf=summon&issue=2334
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
کامپوزیتهای پلیمری جایگزین چوب برای ساخت آلات موسیقی
امیرسهیل
پیرایش فر
محمدمهدی
جلیلی
سید یحیی
موسوی
در این پژوهش معایب چوب برای کاربرد در ساخت آلات موسیقی از جمله حساسیت بالا به رطوبت، خواص متفاوت چوب در درختهای مختلف از یک گونه و همچنین در قسمتهای مختلف از یک درخت، ساخت زمانبر و مشکل سازهای چوبی، مقاوت پایین در برابر ضربه و سایر موارد که به صورت مفصل به آنها پرداخته شده است، مورد بررسی قرار گرفت و نسل جدید کامپوزیتهای پلیمری برای جایگزینی چوب در ساخت ادوات موسیقی معرفی شد. بکارگیری کامپوزیتهای چوب پلاستیک برای جایگزینی چوب در ساخت آلات موسیقی میتواند بسیاری از مشکلات ذاتی چوب برای کاربرد در ساخت آلات موسیقی را بر-طرف نماید، با این حال برای ساخت تخته صدای کامپوزیتی استفاده از کامپوزیتهای لیفی که ساختاری دقیقاً مشابه چوب دارند، به دلیل خواص ارتعاشی و آکوستیکی ویژه آنها، رشد بسیاری نموده است. در این مقاله از سه نوع مختلف الیاف مصنوعی (الیاف شیشه، کربن و کولار) و یک رزین پلی استر غیر اشباع استفاده گردید. همچنین خواص آکوستیک این نمونه ها در قیاس با نمونه های چوب درخت توت سفید و سرو سیمین مورد بررسی قرار گرفت. مطالعات نشان داد که الیاف کربن به همراه رزین پلی استر بالا ترین پارامتر های آکوستکی را در بین سایر نمونه ها به خود اختصاص می دهد و در نتیجه می تواند به عنوان یک جایگزین بسیار خوب برای چوب با خواص استثنایی در ساخت آلات موسیقی به کار رود.
آلات موسیقی
الیاف طبیعی
الیاف مصنوعی
چوب
کامپوزیتهای پلیمری
2011
10
23
5
12
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23269_01637e9f53a7edcb99beb1daed21680b.pdf
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
نقش آموزش تعاملی پویا در یادگیری فیلمنامه نویسی انیمیشن
سوسن
خطایی
اکبر
عالمی
مهدی
پوررضائیان
حبیب الله
آیت اللهی
هدف این پژوهش، ارزیابی مجدد برنامه درسی انیمیشن یا تصویر متحرک در رشته لیسانس گرافیک و ارائه یک روش تلفیقی آموزش می باشد، زیرا ارایه ی این واحد درسی در موارد بسیاری، نتوانسته است منجر به شکل گیری خلاقانه کاراکترهای برتر، در فیلمنامه های ارایه شده ی دانشجویان شود. روشی که این مقاله پیشنهاد می کند، یک روش تلفیقی است که از روش های سنتی و حل مسأله، جهت رسیدن به روش آموزش" تعاملی پویا " بهره می گیرد. روش اجراء پژوهش حاضر کیفی و کمی بود. بخش کیفی آن، به صورت مطالعه توصیفی بر مبنای مشاهده، پرسش و پاسخ، مصاحبه باز، مطالعه موردی و کتابخانه ای انجام شد و در بخش کمی از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. از جامعه آماری دانشجویان دوره لیسانس گرافیک دانشگاه شهید رجایی که درس کارگاهی انیمیشن را اخذ کرده بودند، یک کلاس به عنوان گروه آزمایش و کلاس دیگر به عنوان گروه گواه انتخاب شدند. متغیر مستقل نیز استفاده از روش آموزشی تعاملی پویا بود. فرضیه پژوهش تایید شد و می توان گفت که استفاده از روش آموزشی "تعاملی پویا" بر درک مفهومی دانشجویان از فیلمنامه نویسی تاثیر دارد. در این روش، مشارکت دانشجویان و فعال کردن احساسات، تجارب و مهارت های آنان در جهت ارائه فرض های صحیح، برای حل مساله و آزمودن آنها از اولویت برخوردار است.
آموزش تعاملی پویا
انیمیشن
شخصیت پردازی
فیلمنامه نویسی
2011
10
23
13
22
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23270_9c96387faf813a0ef5f8610d4d6606e9.pdf
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
سازهای موسیقی دورهی صفوی به روایت کمپفر و شاردن
مقایسهای تطبیقی در بخش سازشناختی از سفرنامهی کمپفر و شاردن
ایلناز
رهبر
هومان
اسعدی
رامون
گاژا
در دورهی صفوی برخلاف ادوار گذشته مانند دورهی تیموری بحث سازشناسی در رسالات موسیقی وجود ندارد و مؤلفان فقط به ذکر نام سازها در رسالات اکتفا کردهاند. بنابراین برای جستجو در این مقوله باید از منابع ارزشمند دیگر تاریخی بهره گرفت. به دلیل رفتوآمد بیشمار سیاحان، در این دوره تعداد بسیاری سفرنامه نوشته شده است که دربردارندهی اطلاعات ارزشمندی از تاریخ و فرهنگ ایران هستند. در بین سفرنامهنویسان، توصیفات شاردن و کمپفر قابل توجه است. شاردن در کتاب خود توصیفاتی از سازهای ایران در دورهی صفوی بیان کرده است. همچنین در سفرنامهی کمپفر نیز تصویری از سازهای ایرانی همراه با توضیحات آنها آورده شده، اما به دلیل متن لاتینی کتاب تاکنون این بخش ترجمه نشده و مورد بررسی قرار نگرفته است. در این تحقیق با بررسی تطبیقی و تحلیل تصویر و نوشتههای کمپفر با یادداشتهای شاردن اطلاعات ارزشمندی از مباحث سازشناختی دورهی صفوی حاصل شد. اگرچه هر دو آنها در حدود یک محدودهی زمانی قرار میگیرند، نحوهی توصیف، طبقهبندی و انواع سازها در دو سفرنامه متفاوت است. در برخی دیدگاهها مکمل، مشابه یا متناقض یکدیگر هستند. طبقهبندی سازها در سفرنامه شاردن بسیار منظم است، اما توصیفات کمپفر بسیار دقیقتر و ریزبینانهتر از شاردن است و با دقت بسیار این کار صورت گرفته است.
دورهی صفوی
سازهای موسیقی
سفرنامه
شاردن
کمپفر
2011
10
23
23
32
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23271_bd9285d599886c506a55bdcb9888f7af.pdf
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
بررسی نسبت نور، سایه و تاریکی با تئاتردر قبل و بعد از آدولف آپیا
اسماعیل
شفیعی
جلیل
خلیل آذر
نور از آغازین روزهای پیدایش تئاتر به مفهوم امروزین آن، همراه تئاتر بوده و تا به امروز کارکردهای گوناگونی برای آن تعریف شده است. وجود نور در صحنهی نمایش همیشه همراه با سایه بوده و غیاب آن، تاریکی را به وجود آورده است. به همین دلیل میتوان نور، سایه و تاریکی را عناصر یک حوزهی مشترک دانست و نسبتها و کارکردهای آنها را مورد بررسی قرار داد. جایگاه نور، سایه و تاریکی و کارکردهای آنها در تاریخ تئاتر دارای یک نقطهی عطف اساسی است و آن نقطهی حضور متفکرانه و نظریهپردازانهی آدولف آپیا در عرصهی تئاتر میباشد. تا زمان حضور آپیا در تئاتر، تنها کارکردی را که برای نور متصور بودند؛ روشنسازی صحنه جهت دیده شدن عناصر موجود بر روی صحنه بود. لیکن با حضور آپیا در تئاتر سایه و تاریکی به همراه نور سه عنصر تشکیلدهندهی هنر نمایش شده و هر یک جایگاه و کارکرد متفاوتی را یافتند. این مقاله میکوشد با بررسی شرایط تئاتر در قبل و بعد از حضور آپیا کارکردها و نسبت نور، سایه و تاریکی را در صحنهی تئاتر مورد بررسی و تطبیق قرار دهد. روش تحقیق بکار برده شده در این مقاله توصیفی- تحلیلی بوده و از تکنیک کتابخانهای بهره برده شده است.
آدولف آپیا
تاریکی
تئاتر
سایه
نور
2011
10
23
33
42
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23272_f613e17dda9490ccb3d49951168926f2.pdf
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
جایگاه طراحی محیطی و مدیریت فضاسازی در سینمای انیمیشن
رویکرد تحلیلی – آموزشی
محمدعلی
صفورا
حسین
صافی
سیدبدرالدین
احمدی
هر اثر هنری برای جذابیت و تاثیرگذاری بیشتر، سعی دارد مخاطب را وارد فضای اثر هنری کند. این فضا در ابتدا شکلی مجازی دارد و ناشی از ذهن هنرمند است؛ سپس شکل عینی یافته و در قالب اثر هنری بروز می کند. فیلمساز نیز فضای مجازی فیلم را که درون ذهن وی و نویسنده فیلمنامه نهفته است با واسطه تصویر، در قالب توالی نماها آشکار می کند. قبل از قرارگیری پلان ها، صحنه ها و سکانس ها در کنار هم، برای تحقق تصور مجازی فیلمساز، به کمک ابزار پیش تصور مانند طراحی ها و فیلمنامه مصور، فضاهای اولیه عینی برای روایت فیلم خلق می شوند. فضاسازی، اولین گام برای عینی شدن تصورات فیلمساز است. خلق فضاها در سینمای زنده به اشکال مختلفی مانند، تعیین لوکیشن و گاه با طراحی دکورها به صورت طبیعی، مصنوعی، دیجیتالی و تلفیقی امکان پذیر است. در این مقاله تحقیقی می توان دریافت که: در سینمای انیمیشن شیوه های خلق فضا از تنوع بیشتری برخوردار است. تعدد روش و تکنیک در ساخت فیلم انیمیشن به ساختار خلق فضاهای جدید منجر می شود؛ می توان برای هر انیمیشن در هر روش و تکنیک، بر پایه نیازهای دراماتیک فیلمنامه، فضای مناسب را طراحی و ارائه کرد.
آموزش
انیمیشن
سینما
طراحی محیطی
مدیریت فضاسازی
2011
10
23
43
50
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23273_cf5d306c1b3b54f1b2bc70ac3486880a.pdf
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
بررسی کاربردی بداهه نوازیهای آزاد بر اساس سوناتهای متودیک جورج فیلیپ تلمان
پویان
فرزین
سنت بداهه پردازی آزاد یکی از جذاب ترین موضوعات برای دنبال کنندگان اصول اجرای موسیقی قدیم به ویژه موسیقی دوره باروک است. اعمال این نوع از بداهه پردازی در مورد قطعاتی مربوط به دوره خاص نیازمند دانش و نگرشی است تا نوازنده را قادر سازد، بدون خارج شدن از اصول و سلیقه همان دوره به بداهه پردازی بر اساس ساختار موسیقی اقدام کند. برای درک اصول، مفاهیم و حس موسیقیایی دورهای که مربوط به سالها قبل است، موسیقی شناسان بیشتر منابع اولیه (شامل نت های موسیقی و نوشته های تئوریک) به جای مانده را اساس کار خود قرار دادند. دوازده سونات متودیک تلمان برای فلوت یا ویلن به همراهی باسو کنتینو که توسط جورج فیلیپ تلمان نوشته شده از جمله این منابع و از مهمترین منابع مطالعاتی برای بداهه پردازی آزاد است که در این نوشته مورد مطالعه قرار گرفته و تلاش شده تا با طبقه بندی هر نت و یا جمله براساس نقشی که در قطعه موسیقی ایفا میکند و همچنین پرهیز از رسیدن به جوابی واحد و در عوض آن نشان دادن راه های مختلف بداهه پردازی بر اساس ایده های مشابه، خواننده بتواند اطلاعات کاربردی نسبت به این موضوع بدست بیاورد.
اصول اجرا
باروک
بداهه پردازی آزاد
تلمان
2011
10
23
51
58
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23274_2465c8e49b481db7a38d5da76bbae3e9.pdf
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
بازشناسی اندیشه ی "شقاوت" آنتونن آرتو در سینمای دیوید لینچ
احمد
کیا
این مقاله درباره ی انگاره ی شقاوت آرتوست. واژه ای که معانی آن از حیطه ی کلمه ای معمولی فراتر رفته و تبدیل به نوعی نگاه فلسفی به زندگی می شود. مقاله ی حاضر درصدد بررسی وجوه معنایی و مفهومی این انگاره در سینما است و برآن است تا خوانش جدیدی از آن را در این هنر ارائه دهد. به دستاورد این مقاله؛ انتقال این مفهوم به قالب هنری دیگر (سینما)، با تمام کاستی ها و افزودنی هایش در آثار فیلمساز آوانگارد آمریکا، دیوید لینچ، میسر شده است. در این مسیر، یافتن واسطه های تئوریک برای انتقال نگاه آرتو به سینما به عنوان راه حل کاربردی مورد نظر قرار گرفته، چرا که مبنای نظریه ی آرتو در صیرورت دائمی و استحاله است و برای درک آن می بایست از انعطاف پذیری بیشتری برخوردار بود. این مقاله تعریف نوینی از شقاوت بر مبنای "توسعه به سمت آگاهی" ارائه می دهد و شرح بصری این سیروسلوک را در سینمای لینچ دنبال می کند. در ضمن بنیان اصلی دیگر این مقاله بر رابطه ی تجریدی سینما و تئاتر قرار گرفته که از آرتو میتوان به عنوان فصل مشترک این رابطه یاد کرد. آنچه در نهایت این مقاله ارائه می کند، نمونه های بصری تازه، از یک فرم جدید هنری مبتنی بر مفاهیم آرتو و از همه مهم تر «شقاوت» وی، در آثار دیوید لینچ است.
آنتونن آرتو
بازشناسی و تحلیل
تئاترشقاوت
دیوید لینچ
سینما
2011
10
23
59
70
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23275_2a16905ade8e4ce94529bf7fa70f656f.pdf
نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی
هنرهای نمایشی و موسیقی
2228-6012
2228-6012
1390
2
41
عناصر نمایشی در پردهخوانی به عنوان هنری چندرسانهای
امیرحسن
ندایی
مونس
بسکابادی
پردهخوانی به عنوان یکی از اشکال نمایش سنتی در ایران از قابلیتهای بسیاری در بیان هنری و نمایشی برخوردار است. در مورد این شیوهی نمایشی تاکنون به ساختار و شیوههای اجرای آن در شکل سنتی خود پرداخته شده است. پرسش این پژوهش آن است که آیا با ایجاد تغییر در عناصر نمایشی پردهخوانی و امروزی کردن آنها، این شیوهی نمایشی میتواند در یکی از مهمترین اشکال هنری جهان امروز، یعنی هنر چندرسانهای مورد استفاده قرار گیرد و قابلیت جذب طیف وسیعی از مخاطبان را دارا شود؟ فرضیهی اصلی آن است که شناخت عناصر نمایشی این هنر و مقایسهی آن با نمونههای هنر چندرسانهای میتواند قابلیتهای پردهخوانی را در پدید آوردن زمینههای بیانی نوین، آشکار سازد. این مقاله با مطرح کردن چند نمونهی غربی از هنر چندرسانهای و تطبیق آن با عناصر پردهخوانی در شکل کلی آن تلاش دارد تا این قابلیتها را بازشناسی کرده و تواناییهای آن را برای استفاده در هنر چندرسانهای امروزی تبیین نماید. بررسی این عناصر مانند نحوهی اجرا، استفاده از تصویر، کاربرد لحن و موسیقی (چه به صورت آواز و چه به صورت همراهیکننده) و نیز چگونگی تاثیر آن بر مخاطب، نشان میدهد که پردهخوانی میتواند از قابلیتهای ویژهای در عرصهی هنر امروز جهان برخوردار شود.
پردهخوانی
شیوههای اجرا
نمایش ایرانی
نمایش سنتی
هنر چندرسانهای
2011
10
23
71
78
https://jfadram.ut.ac.ir/article_23276_037bb2825724aa13f18487f38f43fcef.pdf