Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59693 مقاله پژوهشی زیبایی‌شناسی قاب‌بندی و قاب‌زدایی در سینمای ایران دهه80 زیبایی‌شناسی قاب‌بندی و قاب‌زدایی در سینمای ایران دهه80 ستوده سجاد کارشناس ارشد سینما، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران ستوده میلاد کارشناس ارشد ادبیات نمایشی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران الستی احمد استادیار گروه هنرهای نمایشی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران یوسفیان‌ محمدجعفر استادیارگروه ادبیات نمایشی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران 21 11 2016 21 2 5 14 07 04 2014 24 05 2014 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59693.html

   قاب‌بندی یکی از مباحثی است که در زیبایی‌شناسی تصویر دارای اهمیت فراوانی می‌باشد. اما علی‌رغم اهمیت این مبحث، تا کنون کمتر پژوهشی را درباره سینمای ایران می‌توان مشاهده نمود که به قاب‌بندی و جنبه‌های آن پرداخته باشد. این مقاله تلاش دارد تا با رویکردی توصیفی- تحلیلی، به زیبایی‌شناسی قاب­بندی و ظرفیت‌های تصویرسازی آن بپردازد. از همین روی در گام اول، هشت فیلم از سینمای ایران در دهه 80 به عنوان جامعه آماری گزینش شده است: سگ‌کشی(بهرام بیضایی،1380)؛ شب‌های‌ روشن(فرزادموتمن، 1381)؛ گاوخونی (بهروزافخمی، 1382)؛ آتش ‌سبز (محمدرضا اصلانی، 1386)؛ شبانه‌روز (امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی،1387)؛ درباره الی(اصغر فرهادی،1387)؛ پرسه در مه (بهرام توکلی، 1388) و جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی، 1389). در ابتدا برای رسیدن به نتیجه‌ای آشکار، چندین نظریه برگرفته از آرای متفکرانِ متفاوت به عنوان چارچوب نظری مورد استفاده قرار می‌گیرد تا با تحلیل این نظرگاه‌ها در آثار سینماییِ گزینش شده، ماهیتِ کاربردی این مقاله افزایش یابد. در آغاز پژوهش، ماهیت قاب‌بندی و روند توسعه آن بررسی می‌شود. سپس به تصاویرِ درونْ قاب اشاره می‌شود. در ادامه تصاویری واکاوی می‌شوند که خارج از محدوده‌های بستة قاب حضور دارند و علی‌رغم پنهان بودن، فهمیده می‌شوند. در انتها به شیوه‌ای منحصربفرد و کمیاب در قاب‌بندی اشاره می‌شود و ویژگی‌های آن مورد تحلیل قرار می‌گیرد. 

 قاب‌ بندی قاب‌زدایی سینمای ایران خارج از قاب زیبایی‌شناسی تصویر برچ، نوئل (1363)، زمان و مکان در سینما، ترجمه حسن سراج زاهدی، انتشارات وزارت ارشاد اسلامی، تهران. ناکلین، لیندا (1390)، بدن تکه تکه شده قطعه به مثابه استعاره‌ای از مدرنیته، ترجمه مجید اخگر، چاپ دوم، انتشارات حرفه هنرمند، تهران. Arnheim, Rudolf (1982), The Power of the Center A Study of Composition in The Visual Arts, University of California Press, Berkeley. Aumont, Jacques; Alain Bergala; Michel Marie; Marc Vernet (1992), Aesthetics of film, Translated and Revised by Richard Neupert, University of Texas press, Austin. Aumont, Jacques (1997), The Image, Translated by Claire Pajackowska, British Film Institute, London. Baudelaire, Charles (1964), The Painter of Modern Life, in The Painter of Modern Life and Other Essays, Translate and Edit by jonathan mayne, Phaidon, London. Bazin, Andre (1967), What is Cinema? Vol I , Essays Selected and Translated by Hugh Gray, University of California Press, Berkeley.   Bonitzer, Pascal (2000), Deframings, in Cahiers du Cinema Volume Four 1973-1978: History, Ideology, Cultural Struggle, Edited by David Wilson, Routledge, London and New York, pp197- 203. Bonitzer, Pascal (1990), Off-Screen Space, Trans by Lindley Hanlon, in Cahiers du Cinema Volume Three 1969-1972: The politics of Representation, Edited by Nick Browne, Routledge, London and New York, pp291-305. Bordwell, David; Janet Staiger;  Kristin Thompson (1985), The Classical Hollywood Cinema Film Style & Mode of Production to 1960, Routledge, London. Bordwell, David and Kristin Thompson (2008), Film Art: an Introduction, Eighth Edition, McGraw-Hill, New York. Braudy, Leo (1977), The World in a Frame: What We See in Films, Anchor Press, New York. Carrier, David (1979), On the Depiction of Figurative Representational Pictures within Pictures, Leonardo,Vol.12, No.3, pp197-200. Deleuze, Gilles (1986), Cinema1- The Movement-Image, Translated by Hugh Tomlinson and Brbara Habberjam, University of Minnesota Press, Minneapolis. Mast, Gerald (1984),On Framing, Critical Inquiry, Vol. 11, No. 1, pp 82-109. Metz, Christian (1985), Photography and Fetish, October, Vol. 34, pp 81-90. O’Rawe, Des (2011), Towards a Poetics of the Cinematographic Frame, Journal of Aesthetics & Culture, Vol.3, pp1- 13. Rodowick, D. N (1997), Gilles Deleuze’s Time Machine, Duke University Press, Durham and London. Sevin, Ayda (2007), Margins of the Image: Framing and Deframing in the Graphic Novel and the Film V For Vendetta, A Thesis for the Degree of Master of Arts, Bilkent University, Turkey. Ward, Peter (2003), Picture Composition forFilm and Television, Second Edition , Focal Press, Burlington. Wolf, Mark J. P (1997), Inventing Space: Toward a Taxonomy of On- and Off-Screen Space in Video Games, Film Quarterly, Vol. 51, No.1, pp11-23.
Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59694 مقاله پژوهشی شکل‌گیری نمایش ایرانی از جهانی دایجتیک شکل‌گیری نمایش ایرانی از جهانی دایجتیک قهرمانی محمدباقر دانشیار دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران محمودی بختیاری بهروز دانشیار دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران محبی پرستو دانشجوی دکترای تئاتر، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران 21 11 2016 21 2 15 24 24 09 2014 07 03 2015 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59694.html

مفهوم دایجسیس (نقل) نخستین بار توسط افلاطون در مقابل میمسیس (تقلید) مطرح شد. سپس ارسطو اصطلاح میمسیس را به حوزۀ درام وارد کرد و به توصیف آن در مقابل هنرهای اپیک (روایی) پرداخت. در دوران معاصر، مبحث دایجسیس و میمسیس در حوزۀ روایت‌شناسی بار دیگر موردتوجه قرار گرفت و به واژگانی کلیدی برای تمایز میان روایت کلامی و درام بدل شد. در نمایش سنتی ایران اما، دایجسیس و میمسیس کاملاً درهم‌تنیده شده است. در این مقاله، با استفاده از مستندات تاریخی، به روش توصیفی- تحلیلی، روند شکل‌گیری نمایش بومی از سنت‌های داستان‌گویی در ایران مورد بررسی قرار می‌گیرد تا از این راه روند انتقال راهکارهای نقلی به زبان نمایشی و پیوند دایجسیس و میمسیس در درام ایران دنبال شود. برای این منظور، نحوۀ ارائة عناصری چون شخصیت، دیالوگ، مکان و زمان در نقالی و تعزیه مورد بررسی قرار می‌گیرد تا نشان داده شود چگونه ارائة داستانی این عناصر، امکان ظهور دایجسیس در درام را ممکن می‌کند. در پایان، مبحث دایجسیس و میمسیس در روایت‌شناسی مورد بازنگری قرار می‌گیرد تا برخلاف ادعای روایت‌شناسان اولیه، ثابت شود این دو اصطلاح نه تعاریفی برای جدا­کردن درام از روایت، بلکه ویژگی‌هایی در درون هر دو می‌تواند باشد.  

 دایجسیس میمسیس روایت‌شناسی نمایش ایرانی نقالی تعزیه آژند، یعقوب (1385)، نمایش در دورۀ صفوی، فرهنگستان هنر، تهران. آقاعباسی، یدالله (1389)، دانشنامۀ نمایش ایرانی، جستارهایی در فرهنگ و بوطیقای نمایش ایرانی، نشر قطره، تهران. احمدی، بابک (1380)، ساختار تأویل متن، چاپ پنجم، نشر مرکز، تهران. ارسطو (1369)، ارسطو و فن شعر، عبدالحسین زرین‌کوب (مترجم)، امیرکبیر، تهران. افلاطون (1353)، جمهوری، رضا کاویانی و محمدحسن لطفی (مترجمان)، خوشه، تهران. بیضایی، بهرام (1385)، نمایش در ایران، چاپ پنجم، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، تهران. بیمن، ویلیام اُ. (1384)، "ابعاد فرهنگی قراردادهای نمایشی در تعزیۀ ایرانی"، داود حاتمی (مترجم)، تعزیه: نیایش و نمایش در ایران، پیتر چلکووسکی (گردآورنده)، انتشارات سمت، تهران. پیترسون، ساموئل (1384)، "تعزیه و هنرهای آن"، داود حاتمی (مترجم)، تعزیه: نیایش و نمایش در ایران، پیتر چلکووسکی (گردآورنده)، انتشارات سمت، تهران. چلکووسکی، پیتر (1384)، "تعزیه: نمایش بومی پیشرو ایران"، داود حاتمی (مترجم)، تعزیه: نیایش و نمایش در ایران، پیتر چلکووسکی (گردآورنده)، انتشارات سمت، تهران. روز ـ اونز، جیمز (1376)، تئاتر تجربی از استانیسلاوسکی تا پیتر بروک، مصطفی اسلامیه (مترجم)، سروش، تهران. شاملو، احمد (1380)، کتاب کوچه: حرف پ، دفتر اول، مازیار، تهران. شهیدی، عنایت‌الله (1384)، "دگرگونی و تحول در ادبیات و موسیقی تعزیه"، تعزیه: نیایش و نمایش در ایران، پیتر چلکووسکی (گردآورنده)، انتشارات سمت، تهران. شهیدی، عنایت‌الله (1380)، پژوهشی در تعزیه و تعزیه‌خوانی، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، تهران. شیر ژیان، فریده (1381)، جایگاه نمایش سنتی در تئاتر معاصر ایران، انتشارات آن، تهران. فتحعلی بیگی، داود (1388)، "تطابق زبان و حرکت در نمایش‌های سنتی"، مجموعه مقالات نخستین سمینار نمایش‌های آیینی و سنتی، حمیدرضا اردلان (گردآورنده)، نمایش، تهران. فنائیان، تاجبخش (1389)، تراژدی و تعزیه مقایسه‌ها، انتشارات دانشگاه تهران، تهران. ملک پور، جمشید (۱۳۶۶)، سیر تحول مضامین در شبیه‌خوانی، جهاد دانشگاهی، تهران. ناصربخت، محمدحسین (1388)، "نشانه‌ها در نقل ایرانی"، مجموعه مقالات نخستین سمینار نمایش‌های آیینی و سنتی، حمیدرضا اردلان (گردآورنده)، نمایش، تهران. ناصربخت، محمدحسین (1385)، "تئاتر ملی، نمایش سنتی"، تئاتر ملی، نصرالله قادری (گردآورنده)، نمایش، تهران. ناصر بخت، محمدحسین (1379)، اصول و قواعد بازیگری در شبیه‌خوانی، نمایش، تهران. نجفیان، هومن (1386)، "پروسۀ تبدیل شعر به درام"، مجلۀ صحنه، شمارۀ 65 و 66، صص 36- 39. نجم، سهیلا (1390)، هنر نقالی در ایران، مؤسسۀ تألیف، ترجمه و نشر آثار هنری «متن»، تهران. نجم، سهیلا (1388)، "نقالی در ایران و جنبه‌های نمایشی آن"، مجموعه مقالات نخستین سمینار نمایش‌های آیینی و سنتی، حمیدرضا اردلان (گردآورنده)، نمایش، تهران. ویرث، آندرزیج (1384)، "جنبه‌های نشانه‌شناختی تعزیه"، داود حاتمی (مترجم)، تعزیه: نیایش و نمایش در ایران، پیتر چلکووسکی (گردآورنده)، انتشارات سمت، تهران. Chatman, Seymour (1990), Coming to Terms: The Rhetoric of Narrative in Fiction and Film, Ithaca, NY. Ekstein, Nina C (1986), Dramatic Narrative: Racine’s Récits, Peter Lang, New York. Genette, Gerard (1988), Narrative Discourse Revisited, Jane E. Lewin (Trans.), Cornell University Press. Genette, Gérard (1972), Discours du récit, Figures III. Paris, Seuil, pp. 67–282. Halliwell, Stephen (2013), Diegesis – Mimesis, The Living Handbook of Narratology, Peter Huhn et al. (eds.), Hamburg: Hamburg University. URL = http://www.Ihn.uni-hamburg.de/artcle/diegesis---mimesis , [view date: 11 Jun 2014]. Huhn, Peter (2012), Recent Developments in Transgeneric Narratology: Applications to Poetry and Drama, unprinted essay. M. Taylor, Henry (2007), The Success Story of a Misnomer, Discourse on Diegesis, Offscreen: Vol. 11, Nos. 8-9, Aug/ Sept 2007, pp 1-5. Nuning, Ansgar & Roy Sommer (2008), Diegetic and Mimetic Narrativity: Some further Steps towards a Narratology of Drama, Theorizing narrativity, John Pier and Jose Angel Garcia Landa (eds.), Walter de Gruyter, Berlin, pp. 331- 354. Pier, John (2013), Metalepsis, The Living Handbook of Narratology, Peter Huhn et al. (eds.), Hamburg: Hamburg University. URL = hup.sub.uni-hamburg.de/lhn/index.php​?title=Metalepsis​&oldid=2056, [view date: 19 Jul 2014]. Prince, Gerald (1987), Dictionary of Narratology, Lincoln, Neb. Richardson, Brian (2007), Drama and Narrative, David Herman (ed.). The Cambridge Companion to Narrative, Cambridge University Press, pp. 142-155.
Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59695 مقاله پژوهشی بررسی شیوه بیانی تکنیک متامورف در بازنمایی تخیل شاعرانه در انیمیشن بررسی شیوه بیانی تکنیک متامورف در بازنمایی تخیل شاعرانه در انیمیشن قبادی فرزانه کارشناس ارشد انیمیشن، دانشگاه هنر تهران، تهران حسنائی محمد رضا دانشیار گروه انیمیشن، دانشگاه هنر تهران، تهران 21 11 2016 21 2 25 32 10 11 2014 07 03 2015 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59695.html

در این مقاله، متامورف فراتر از یک تکنیک انیمیشن، و به­عنوان شیوه­ای بیانی که ساختار استعاری دارد، مورد مطالعه قرار می­گیرد. منظور از ساختار استعاری، ساختاری دو بخشی است که در آن دو شکلی که قرار است به هم تبدیل ­شوند، دارای شباهت­های ظاهری و یا مفهومی با یکدیگرند. این شباهت، عامل جانشینی و معناسازی است. همچنین این تکنیک را می­توان قابل مقایسه با شعر و رویا که مصادیق تخیل شاعرانه­اند، دانست. هدف اصلی این پژوهش، تعیین شباهت­های ساختاری میان تکنیک متامورف و تخیل شعرگونه است. درک شیوه بیانی متامورف، با توصیف انواع مورف در نمونه­های انیمیشنی و مطالعه تطبیقی ساختار آنها با ساختار انواع شیوه­های بیان در نظریات رومن یاکوبسن در زبان­شناسی امکان­پذیر می­باشد. برای شناسایی ساختار تخیل شعرگونه، از نظریات زیگموند فروید در تحلیل رویا استفاده شده است. طی این پژوهش درخواهیم یافت که تکنیک متامورف، بستر مناسبی را جهت به تصویر کشیدن تخیل شاعرانه در اختیار فیلمساز انیمیشن قرار می­دهد، که با استفاده از قواعدی که در مقاله مشخص شده است، می­تواند مسائل خیال­انگیز و رویاگونه را به کمک آنها به تصویر کشد.    

 بیان متامورف تخیل شاعرانه انیمیشن رویا شعر احمدی، بابک(1380)، ساختارو تاویل متن، نشر مرکزی، تهران. آریان پور ا.ح. (1357)، فرویدیسم، انتشارات امیر کبیر، تهران. آشوری، داریوش (1384)، فرهنگ علوم انسانی: انگلیسی- فارسی، مرکز، تهران.  ایگیلتون، تری (1368)، پیش درآمدی بر نظریه­ی ادبی ، ترجمه: عباس مخبر، نشر مرکز، تهران. ضابطی جهرمی، احمد (1388)، جلوه­های تکنیک سینمایی مورف در شعر کلاسیک پارسی، در مجموعه مقالات نخستین همایش ملی انیمیشن ایران، دانشکده صدا و سیما، تهران  فروید، زیگموند (1382)، تعبیر خواب ، ترجمه: ایرج پورباقر، چاپ هفتم، موسسه انتشارات آسیا، تهران.  کوهن، تد (1387)، استعاره :از کتاب مسائل زیبایی­شناسی، فرهنگستان هنر، تهران.  Wells, Paul (1998),Understanding animation, Rutledge, London. Wells ,Paul (2007), Scriptwriting for Animation, AVA, London.
Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59696 مقاله پژوهشی رنگ بومی از مرگ در پاییز تا ِفن توازی ویژگی های اقلیمی در نمایش نامه های بومی اکبر رادی و کاریل چرچیل رنگ بومی از مرگ در پاییز تا ِفن باقری لویه سپیده دانشجوی دکترای ادبیات انگلیسی، پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران احمدیان ناهید دکترای ادبیات انگلیسی، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه تهران 21 11 2016 21 2 33 40 24 11 2014 07 03 2015 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59696.html

ادبیات بومی، یکی از اَشکال ادبیات است که به پژواک تاثیرات اقلیمی در شیوه، اصول، اعتقادات و به طور کلی سبک زندگی ساکنان آن اقلیم می­پردازد. مقاله حاضر، ویژگی­های اقلیمی دو نمایش­نامة مرگ در پاییز اثر اکبر رادی و فن نوشتة کاریل چرچیل را، به شیوه تطبیقی-تحلیلی مورد بررسی قرار داده است. مرگ در پاییز، روایتگر زندگی خانواده­ای در یکی از روستاهای گیلان است و فن احوال شماری از اهالی یک منطقه را در سرزمین­های شرقی انگلستان به تصویر می­کشد. در این مقاله، ویژگی­های بومی دو نمایش­نامه در پنج بخشِ اوضاع جغرافیایی، وضعیت زراعی و معیشتی، گویش محلی، مناسبات اقتصادی و ویژگی­های جغرافیای انسانی، مورد کاوش قرار می­گیرند. ره­آورد این مطالعه دو دستاورد است: نخست آنکه نشان می­دهد در هر دو اثر، نوع اقلیم، تعیین­کننده بسیاری از ویژگی­های انسان­شناسانه و قومی است. و دوم آنکه برغم تفاوت­های فرهنگی و جامعه­شناختی در میان اقوام و ملیت­های مختلف، و نیز با وجود سبک پرداخت متفاوت نویسندگان و رویکرد آنها به مسائل بومی، این آثار در مولفه­های بنیادین خود، مشترکات چشمگیری دارند که می تواند در نگاهی کلی­تر به درک بهتر و ژرف تری از فرهنگ های مختلف بیانجامد. 

 اکبر رادی کاریل چرچیل مرگ در پاییز فِن گیلان شرق انگلستان خدا دوست، ابراهیم (1380)، داستان بومی در اقلیم سبز شمال،  ماهنامه ی ادبیات داستانی، شماره 58، صص41-38. دست غیب، عبدالعلی (1380)، درباره ادبیات بومی، ماهنامه ی ادبیات داستانی، شماره 56، صص17- 4. رادی، اکبر (1385)، مرگ در پاییز، نشر قطره، تهران. سهرابی، آزاده (1386)، هنر نمایش نامه نویس بودن: مروری بر نمایش نامه های اکبر رادی، آیینه ی خیال، شماره 3، صص47-40. صدیقی، علیرضا (1388)، بومی گرایی و تاثیر آن بر ادبیات داستانی معاصر (1357-1320)، فصل نامه ی پژوهش زبان          و ادبیات فارسی، شماره 15، صص116-95. صدیقی، علیرضا (1380)، مروری بر ادبیات اقلیمی گیلان: سال های چهل و موج ادبیات اقلیمی، ماهنامه ی ادبیات داستانی، شماره 56، صص33-30.         قادری سهی، بهزاد (1371)، مرگ در پاییز و اوسنه بابا سبحان قصه هویت و خاک، نشریه ی دانشکده ی ادبیات و علوم        انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان، شماره 3، صص25-6. گیلک، یحیی (1386)، دمیدن روح زمانه در بغض بی نشان کلمه: نگرشی بر آرا و اندیشه های اکبر رادی در"مکالمات"،        آیینه ی خیال، شماره3، صص34-28. Churchill, Caryl (1983), Fen, INC, London. Crow, Charles L (2007), A Companion to the Regional Literatures of America, Blackwell,    Oxford. Rabillard, Sheila (2009), On Caryl Churchill’s Ecological Drama: Right to Poison the                        Wasps?,The Cambridge Companion to Caryl Churchill, Ed. Elaine Aston, Cambridge University Press, Cambridge. www.wikipedia.com www. loghatnaameh.com
Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59697 مقاله پژوهشی اعتدال سیاسی و تدبیر عقلانی در سه‌گانة اورستیا اثر آیسخولوس: با تأملی بر مسألة آریوپاگوس اعتدال سیاسی و تدبیر عقلانی در سه‌گانة اورستیا اثر آیسخولوس: با تأملی بر مسألة آریوپاگوس سلیمان نژاد فرهاد کارشناس ارشد پژوهش هنر، دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، تهران 21 11 2016 21 2 41 52 16 04 2014 07 03 2015 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59697.html

این مقاله تفسیری است تاریخی بر سه‌گانة اورستیا اثر آیسخولوس، که بر آن است تا ایدة سیاسی این سه‌گانه را با استمداد از روش مطابقت تاریخی اثر و تاریخ سیاسی یونان باستان تبیین کند. دستمایة این مقاله برای تحقق این هدف، تبیین موضع‌گیری اورستیا در برابر انحلال آریوپاگوس است. آریوپاگوس، نهادی قضایی بود که بر حُسن اجرای قوانین در آتن نظارت داشت و در پی سال‌ها مجادلات سیاسی الیگارشی و دموکراسی آتن، در 460 ق.م توسط دموکرات‌ها منحل شد. دلیل این اقدام این بود که این نهاد طی سالیان متمادی، از کارکرد نظارتی و دموکراتیک خود تهی شده و به اهرم اِعمال فشار اشراف علیه مردم مبدل شده بود. هدف این مقاله، تبیین موضع سیاسیِ آیسخولوس در برابر مجادلات سیاسی دموکراسی و الیگارشی آتن است. بنابه یافته‌های مقاله، آیسخولوس نه از دموکراسیِ افراطی جانبداری می‌کند و نه از الیگارشیِ ستیزه‌جو. بلکه وی خواستار استقرار شکلی از حکومت است که می‌توان آن را «حاکمیت قانون» نامید. فی‌الواقع آیسخولوس وفادار به قسمی عقلانیت و اعتدال سیاسی در برابر دو قسم از افراط سیاسی است. قسم نخست این افراط، پافشاری بر سنت و خون­خواهی است؛ و قسم دوم آن انحلال انقلابیِ نهادی قانونی است که فلسفة وجودی‌اش حاکمیت عقلانیت در عرصة سیاسی است. 

 آیسخولوس اورستیا آریوپاگوس اعتدال سیاسی تدبیر عقلانی آیسخولوس (1376)، اورستیا، ترجمه‌ی عبدالله کوثری، تجربه، اصفهان. ارسطو (1381الف)، اخلاق نیکوماخوس، ترجمه‌ی سیدابوالقاسم پورحسینی، دانشگاه تهران، چاپ دوم، تهران. ارسطو (1381)، سیاست، ترجمه‌ی حمید عنایت، علمی و فرهنگی، چاپ چهارم، تهران. ارسطو (1383)، اصول حکومت آتن، ترجمه‌ی محمدابراهیم باستانی پاریزی، نشر علم، چاپ چهارم، تهران. براکت، اسکار.گ (1375)،  تاریخ تئاتر جهان (جلد اول)، ترجمه‌ی هوشنگ آزادی‌ور، مروارید، چاپ دوم، تهران. پوپر، کارل (1379)، درس‌های قرن بیستم (دو مصاحبه و دو گفتار منتشر نشده از کارل پوپر)، ترجمه‌ی هرمز همایون‌پور، فرزان روز، تهران. توسیدیدس (1377)،  تاریخ جنگ پلوپونزی، ترجمه‌ی محمدحسن لطفی، خوارزمی، تهران. دورومی‌یی، ژاکلین (1386)، تراژدی یونانی، ترجمه‌ی خسرو سمیعی، قطره، تهران. کندی، مایک دیکسون (1385)، دانشنامه‌ی اساطیر یونان و روم، ترجمه‌ی رقیه بهزادی، طهوری، تهران. گرانت، مایکل و جان هیزل (1384)، فرهنگ اساطیر کلاسیک، ترجمه‌ی رضا رضایی، نشر ماهی، تهران. گلدهیل، سایمون (1380)، درباره‌ی اورستیا، ترجمه‌ی رضا علیزاده، نشر مرکز، تهران. لائرتیوس، دیوگنس (1387)، فیلسوفان یونان، ترجمه‌ی بهراد رحمانی، نشر مرکز، تهران. ملشینگر، زیگفرید (1366)، تاریخ تئاتر سیاسی (جلد اول)‌، ترجمه‌ی سعید فرهودی، سروش، تهران. نگی، گرگوری (1387)، هسیود، در کتاب هسیود و هومر، کارها و روزها، تبارنامه‌ی خدایان، نبرد غوک‌ها و موش‌ها، ترجمه‌ی ابراهیم اقلیدی، مرکز، تهران. هاوزر، آرنولد (1370)، تاریخ اجتماعی هنر، جلد اول، ترجمه‌ی ابراهیم یونسی، خوارزمی، تهران. هرودوت (1380)، تواریخ، ترجمه‌ی وحید مازندرانی، افراسیاب، تهران. یگر، ورنر (1376)، پایدیا (جلد اول)، ترجمه‌ی محمدحسن لطفی، خوارزمی، تهران.
Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59698 مقاله پژوهشی پارامترهای سمعی در آموزش نوازندگی فلوت پارامترهای سمعی در آموزش نوازندگی فلوت موحد آذین دانشیار دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران کشاورز زهرا کارشناس ارشد نوازندگی موسیقی جهانی، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران 21 11 2016 21 2 53 62 08 03 2015 25 04 2015 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59698.html

سبک نوازندگى فلوت در دوران معاصر که معیارها و استانداردهاى جهانشمولى را دربرمى­گیرد، تحت نفوذ مکتب فرانسه توسعه یافته و کنسرواتوار پاریس در پایه­ریزى رویکردهاى پداگوژیک در نوازندگى این ساز، نقش کلیدى داشته است. علی­رغم تعداد زیاد کتب و تمرینات به جای مانده از معلمان این مؤسسه، هیچیک از آنها دستورالعملی مربوط به تکنیک صداسازی و سونوریته مطرح نکرده­اند و هر آنچه باقی مانده است، موارد مربوط به مهارت­های مکانیزم و آرتیکولاسیون است. امروزه در جوامعی که موسیقی کلاسیک از ارکان فرهنگ بومی آنها نیست، عدم آشنایی با مفاهیم سونوریته و صداسازی، آموزش و اجرای این سازها را با نقصان روبرو کرده است. این تحقیق با استفاده از منابع کتابخانه­ای و مبتنی بر تجربیات شخصی، با معرفی معیارهایی برای کیفیت صوت، آن­طور که مدنظر معلمان مکتب کنسرواتوار پاریس بوده است، تمرین­های بنیادی و دستورالعمل­های مناسبی را برای دستیابی به سونوریته صحیح معرفی می­کند. در این بررسى، سه عنصر  مهم یعنی هوموژنئیته، اگالیته، و سوپلس که از نوشته­ها و گفته­های معلمان فرانسوی استخراج شده، به­عنوان شالودة صداسازی در مکتب نوازندگى فلوت فرانسه معرفى می­شوند و با تمرین­های ارایه شده، راهکارهایی برای دستیابی به کوک پایدار، تمبر، رنگ­آمیزی و تلفیق صدا معرفی می­کند.

 فلوت سونوریته پداگوژی کنسرواتوار پاریس سازهای بادی Blakeman, Edward(2005), Taffanel, Genius of the Flute, Oxford University Press, Oxford. Cohen, Sheryl(2003), Bel Canto Flute: The Rampal School, Winzer Press, ??????. Conable, Barbara(1995), How to Learn the Alexander Technique; A manual for students, Andover Press, ?????. Debost, Michel(2002), The Simple Flute, Oxford University Press, ?????. Dorgeuille, Claude(1986), The French Flute School 1860-1950, translated by Edward Blakeman, Tony Bingham, ?????. Moyse, Marcel(1928), Grandes Etudes de Virtuosite apres Chopin, Alphonse Leduc, ????. Moyse, Marcel(1929), Vingt Etudes D’apres Kreutzer, Alphonse Leduc, ?????. Moyse, Marcel (1998), Comment J’ai Pu Maintenir Ma Forme, Schott, ??????. Moyse, Marcel (1934), De La Sonorite, Art et Technique, Alphonse Leduc, ??????. Moyse, Marcel(1935), Le Debutant Flutiste, Alphonse Leduc, ?????. Powell, Ardal (2002), The Flute, Yale University Press, ?????. Reichert, Mathieu Andre(1909), Seven Daily Exercises Op.5, Cundy-Bettoney Co., ?????. Taffanel, Paul and Philippe Gaubert(1958), Grands Exercises Journaliers de Mechanisme, Alphonse Leduc, ????. Toff, Nancy (1985), The Flute Book, Charles Scribner’s Sons, ????. Wye, Trevor (1983), Practice Book for the Flute, Volume 1; Novello & Co., ??????.
Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59699 مقاله پژوهشی موسیقی در دورة غزنویان موسیقی در دورة غزنویان میثمی سید حسین استادیار دانشکدة موسیقی، دانشگاه هنر تهران، تهران 21 11 2016 21 2 63 68 06 04 2015 20 06 2015 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59699.html

در این مقاله به موسیقی دورة غزنوی پرداخته می­شود. هدف از این تحقیق، کشف تحولات تاریخی موسیقی یکی از سلسله­های ترک تبارِ دوران میانی تاریخ ایران است. روش تحقیق، توصیفی و تحلیلی است که علاوه بر تشریح وقایع، تلاش شده چرایی و چگونگی تحولات موسیقی مورد تحلیل قرار گیرد. در این مقاله، دو جنبة اجتماعی و تخصصی موسیقی، اساس ساختار مقاله را تشکیل می­دهد. بر اساس شواهد می­توان احتمال داد که در این دوره، سازمان منسجمی در دربار برای موسیقی وجود داشته است؛ دست­اندرکاران این تشکیلات، مسئولیت مشخصی را برعهده داشته­اند. ورود لوریان/ لولیان اسیر از هند و سند به قلمرو غزنوی، آغازی برای پراکندکی و مهاجرت تدریجی آنان به خارج از ایران شد. در زمینة تألیف مباحث نظری، تلاش­هایی صورت گرفته که تا حدودی جنبه­های مبهم نظام موسیقایی این دوره را بازتاب می­دهد. با مقایسة مباحث نظری رسالة موسیقی نیشابوری با رسالة ادوار صفی­الدین (مؤسس مکتب منتظمیه)، می­توان به شباهت­ها و تفاوت­هایی در عرصة نظری -  عملی شرق و غرب تمدن اسلامی پی برد. این شباهت­ها و تفاوت­ها عمدتاً به نظام پردگی و ریتمیک برمی­گردد.   

 موسیقی غزنوی دربار و موسیقی اهل موسیقی لوریان/ لولیان نظام موسیقایی ابوالفرج رونی (1347)، دیوان ابوالفرج رونی، به اهتمام محمود مهدوی دامغانی، ناشر کتاب فروشی باستان، تهران. احمد بن عبدالرحمن قادری رفاعی مسلم موصلی (ن. خ، 17XX)، الدُرنقی فی العلم موسیقی، کتابخانة برلین. اسدی طوسی، ابومنصور علی بن احمد (1319)، کتاب لغت فُرس، تصحیح و اهتمام عباس اقبال، چاپخانة مجلس، تهران. امیر عنصرالمعالی کیکاوس بن اسکندر بن قابوس بن وشمگیر بن زیار (1335)، قابوسنامه، تصحیح دکتر امین عبدالمجید بدوی، کتابفروشی ابن سینا، تهران. باسورث، کلیفورد ادموند (1362)، تاریخ غزنویان (در 2 جلد)، مترجم حسن انوشه، انتشارات امیرکبیر، تهران. بیهقی، ابوالفضل محمد بن حسین (1374)، تاریخ بیهقی (در 3 جلد)، مصحح خلیل خطیب رهبر، انتشارات مهتاب، تهران. ثعالبی، ابومنصور محمد بن عبدالملک (1384)، شاهنامه ثعالبی، مترجم محمود هدایت، ناشر اساطیر، تهران. حسن زاده، اسماعیل (1385)، ساختار و عملکرد سپاه غزنویان، پژوهشنامة علوم انسانی، شمارة 52، صص 115- 152. خاقانی شروانی (1375)، دیوان خاقانی شروانی، به اهتمام جهانگیر منصور، مؤسسة انتشارات نگاه، تهران. خلیل‌بن احمد (1405)، کتاب العین (در 3 جلد)، چاپ مهدى مخزومى و ابراهیم سامرائى، قم. خوارزمی، ابوعبدالله محمد بن احمد بن یوسف کاتب (1362)، ترجمة مفاتیح العلوم، مترجم حسین خدیو جم، مرکز انتشارات علمی و فرهنگی، تهران. رشیدالدین فضل الله همدانی (1358)، تاریک مبارک غازانی، مصحح کارل یان، استفن اوستین، هرتفرد.  سنایی، مجدود بن آدم (1380)، دیوان سنایی غزنوی، به اهتمام محمد تقی مدرس رضوی، انتشارات سنایی، تهران. شبانکاره ای، محمد بن علی محمد (1381)، مجمع الانساب (در 2 جلد)، مصحح میر هاشم محدث، انتشارات امیر کبیر، تهران. عنصری بلخی (1363)، دیوان استاد عنصری بلخی، تصحیح و مقدمه دکتر سید محمد دبیرسیاقی، انتشارات کتابخانة سنایی، تهران. عوفی، محمد (1389)، لباب الباب، تصحیح ادوارد جی. بروان، با مقدمة محمد قزوینی، تصحیحات جدید و حواشی و تعلیقات سعید نفیسی، انتشارات هرمس، تهران.  فارمر، هنری جورج (1366)، تاریخ موسیقی خاور زمین (ایران بزرگ و سرزمین های مجاور)، مترجم: بهزاد باشی، مؤسسة انتشارات آگاه، تهران. فرخی سیستانی (1349)، دیوان حکیم فرخی سیستانی، به کوشش دکتر سید محمد دبیر سیاقی، انتشارات زوّار، تهران. گردیزی، ابی سعید عبدالحی بن الضحاک بن محمود (1363)، زین الخبار، مصحح عبدالحی حبیبی، دنیای کتاب، تهران. مسعود سعد (1372)، دیوان مسعود سعد، با مقدمة رشید یاسمی، مؤسسة انتشارات نگاه، تهران. مسعودی،  ابولحسن علی بن حسین (2536). مروج الذهب و معادن الجوهر؛ ترجمة ابولقاسم پاینده. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب. ملاح، حسینعلی (1363)، منوچهری دامغانی و موسیقی، انتشارات هنر و فرهنگ، تهران. منوچهری دامغانی (1356)، دیوان منوچهری دامغانی، با حواشی و تعلیقات و ... دکتر محمد دبیر سیاقی، ناشر کتابفروشی زوار، تهران. منهاج الدین سراج، ابو عمر عثمان جوزجانی (1363)، طبقات ناصری، مصحح عبدالحی حبیبی، دنیای کتاب، تهران. ناصر بن خسرو قبادیانی، ابومعین حمیدالدین (1380)، دیوان اشعار ابومعین حمیدالدین ناصر بن خسرو قبادیانی، به اهتمام سید نصرالله تقوی، انتشارات معین، تهران. نظامی عروضی، احمد بن عمر بن علی (1328)، چهار مقاله، به اهتمام محمد قزوینی، انتشارات ارمغان، تهران. نواده مهلب، پسر محمد پسر شادی (بی تا)، مجمل التواریخ و القصص، مصحح ملک الشعرای بهار و بهجت رمضانی، کلاله خاور، تهران. نیشابوری، محمد (1374)، رساله موسیقی محمد بن محمود بن محمد نیشابوری، مصحح امیرحسین پورجوادی ، معارف، دورة دوازدهم، شمارة 1 و 2، صص 70 – 32. Ashton-Smith, Alan (2010), Colonized Culture: The Emergence of a Romani Postcolonialism, Journal of Post-Colonial Cultures and Societies, JPCS Vol.1. No.2, pp 73-90. Bosworth, Clifford Edmund (1977), The Later Ghaznavids: Splendour and Decay, Columbia University Press, New York. Harriot, John Staples (1829), Observations on the Oriental Origin of the Romnichal, or Tribe Miscalled Gypsey and Bohemian, Transactions of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, Vol. 2, No. 1, pp 518-558. Kak, Subhash (2002), Early Indian Music, In "A Search in Asia for a New Theory of Music," Jose S. Buenconsejo (editor), Center for Ethnomusicology, Univ ... Centre for Studies in Civilizations, New Delhi. Fellman, Philip; Stanislas, Renard and Alexandru, Manus (2007), Understanding the Complexity of the Romany Diaspora. 7th International Conference on Complex Systems. Williams, allen (2000), The Dom of the Middle East, International Journal of Missions, Vol. 17:2, pp 15-18.
Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi University of Tehran University College of Fine Arts نشریه هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی 2228-6012 University of Tehran University College of Fine Arts 108 10.22059/jfadram.2016.59700 مقاله پژوهشی غزل‏خوانی و جایگاه آن در فرهنگ موسیقاییِ ایران غزل‏خوانی و جایگاه آن در فرهنگ موسیقاییِ ایران فاطمی ساسان دانشیار دانشکده‏ی هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران 21 11 2016 21 2 69 76 24 02 2015 03 10 2015 Copyright © 2016, University of Tehran University College of Fine Arts. 2016 https://jfadram.ut.ac.ir/article_59700.html

غزل‏خوانی، که در محافل رسمی بیشتر با نام «کوچه‏باغی» یا با نامِ خودساختة «بیات تهران» شناخته شده است، نوعی آواز با وزن آزاد بر روی اشعار شعرای فرهنگ شفاهی، و گاه شعرای کلاسیک است که به‏ویژه در تهران و شهر ری خوانده می‏شود. جایگاه این آواز در فرهنگ موسیقایی رسمی به‌طور وسیعی متأثر از جایگاه اجراکنندگان آن در جامعه است که غالباً به قشری که به‌نام‌های مختلف، مثل داش، داش‌مشدی، گردن‌کلفت، جاهل و غیره خوانده شده، تعلق دارند. این قشر فرهنگی‏ـ اجتماعی، همواره نماینده‌ی دو خصلت متضاد بوده و با نوسان میان جوانمردی و اوباشی‌گری، گاه احترام و گاه انزجار افراد جامعه و تقریباً همواره، سوءظن و بی‌اعتمادی آنها را برانگیخته‌ است. غزل‏خوانی، درواقع مانند چهارپاره‏خوانیِ با وزن آزاد در مناطق مختلف ایران، نوعی شعرخوانیِ ملحون است که، به‏علت پیوندش با سنت شاعری در فرهنگ ایرانی، نمادی از فرهیختگی در دل فرهنگِ عامیانه یا مردمی به حساب می‏آید و به این ترتیب، حداقل برای گردن‏کلفت‏های خوش‏نام و جوانمردی که از این هنر بهره‏مندند، مایة تشخص و تمایز اجتماعی است. این نوع آواز، از یک فرمِ ترکیبی معین تبعیت می‏کند و از نظر نظام موسیقایی، وابسته به نظام موسیقی کلاسیک ایرانی است، اما از پیچیدگی‏های فنیِ آواز کلاسیک بهره نمی‏برد.  

 غزل‏‏ چهارپاره‏ داش‏مشدی کوچه‏باغی بیات تهران احمدی، مرتضی (1378)، من و زندگی: خاطرات مرتضی احمدی، ققنوس، تهران. بدیع‏زاده، سیدجواد (1380)، گلبانگ محراب تا بانگ مضراب، به‏کوشش الهه بدیع‏زاده، نشرنی، تهران. بنایی، علی‏بن محمد معمار (1368)، رساله در موسیقی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران. پایور، فرامرز (1375)، ردیف آوازی و تصنیف‏های قدیمی به روایت استاد عبدالله دوامی، گردآورنده: فرامرز پایور، ماهور، تهران. راینهارد، اورسولا (1383)، موسیقی ترکیه: یک چشم‏انداز کلی، ترجمه‏ی ناتالی چوبینه، فصلنامه‏ی موسیقی ماهور، پاییز، شماره‏ 25، صص. 59-89. زرین‏کوب، عبدالحسین (1363)، جستجو در تصوف ایران، امیرکبیر، تهران. شهری، جعفر (1367)، تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، رسا، تهران. شهری، جعفر (1376)، طهران قدیم، معین، تهران. شیرازی، فرصت‏الدوله (1375)، بحور الالحان: زیباترین اشعار از شعرا، فروغی، تهران. فاطمی، ساسان (1381)، لوطی‏ها و موسیقی، فصلنامه‏ی موسیقی ماهور، تابستان، شماره 16، صص. 83-118. فاطمی، ساسان (1384)، آواهای سرزمین ایران: سبک‏ها و فنون آوازی در ایران، دفترچة سی‏دی، M.CD-139، ماهور، تهران. فاطمی، ساسان (1387)، فرم و موسیقی ایرانی، فصلنامه‏ی موسیقی ماهور، بهار، شماره 39، صص. 103-134. فاطمی، ساسان (1392الف)، پیدایش موسیقی مردم‏پسند در ایران: تأملی بر مفاهیم کلاسیک، مردمی، مردم‏پسند، ماهور، تهران. فاطمی، ساسان (1392ب)، چهارپاره‏خوانی در ایران و برخی جنبه‏های فُرمالِ آن، فصلنامه‏ی موسیقی ماهور، بهار، شماره 59، صص. 79-99. فاطمی، ساسان (1393)، جشن و موسیقی در فرهنگ‏های شهریِ ایرانی، ماهور، تهران. قریشی، رگولا (1390)، ترنم: آواخوانی شعر اردو، فصلنامه‏ی موسیقی ماهور، زمستان، شماره 54، صص. 9-61. قزوینی، میرصدرالدین محمد (1381)، رساله‏ی علم موسیقی اثر میرصدرالدین محمد قزوینی، تصحیح و مقدمه‏ی آریو رستمی، فصلنامه‏ی موسیقی ماهور، زمستان، شماره‏ی 18، صص. 81-96. محجوب، محمدجعفر (1337)، «سخنوری»، سخن، دورة نهم، شماره‏های 6 و 7 و 8، صص. 530-535، 631-637، 779-786. مراغی، عبدالقادر (2536)، مقاصد الالحان، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران. مَنوئل، پیتر (1385)، مروری بر تاریخچه‏ی غزل اردو در هند، ترجمه‏ی ناتالی چوبینه، فصلنامه‏ی موسیقی ماهور، تابستان، شماره‏ 32، صص. 7-23. میثمی، سیدحسین (1389)، موسیقی عصر صفوی، فرهنگستان هنر، تهران. نیرسینا، هدایت‏‏الله (1338)، سرگذشتی از سرود و ترانه در ایران، رادیو تهران، دی‏ماه، شماره 41، صص. 18-20. Cahen, Cl. (1965), “Futuwwa”, in Encyclopédie de l’Islam, Maisonneuve et Larose, Paris. Reinhard, Ursula & Kurt (1969), Musique de Turquie, Buchet/Chastel, Paris. Manuel, Peter (1988), Popular Music of the Non-Western World: An Introductory Survey, Oxford University Press, Oxford. Poché, Christian et Bernard Moussali (1995), Turquie: Archives de la musique turque (2), Notice de CD, C 560082, Ocora, Paris. Youssefzadeh, Ameneh (2002), Les bardes du Khorassan iranien: Le bakhshi et son répertoire, Peeters, Paris. منابع صوتی اردلان، حمیدرضا (1375)، موسیقی خراسان (2)، کاست 7، روی الف، شماره 13 از مجموعه‏ی موسیقی نواحی ایران، تهران. شهرستانی، حسن (1381)، ادب غزل. درپور، نورمحمد و ذوالفقار عسگری‏پور (1378)، موسیقی تربت جام، M.CD-42، ماهور، تهران Gezeller I: 78 Devirli Taş Plak Kayıtları (Ottoman-Turkish Vocal Improvisations in 78 rpm Records) (1997), CD 067, Istanbul: Kalan. Gezeller II: 78 Devirli Taş Plak Kayıtları (Ottoman-Turkish Vocal Improvisations in 78 rpm Records) (1997), CD 072, Istanbul: Kalan. Gezeller III: 78 Devirli Taş Plak Kayıtları (Ottoman-Turkish Vocal Improvisations in 78 rpm Records) (2006), CD 360, Istanbul: Kalan.